Τα τελευταία χρόνια, ο θεσμός του διαζυγίου έχει γίνει τόσο δημοφιλής όσο και εκείνος του γάμου.Πολλά ζευγάρια μετά από χρόνια σχέσης(ή/και συγκατοίκησης) αποφασίζουν να πανρευτούν και να δημιουργήσουν οικογένεια. Τα πράγματα όμως πολλές φορές δεν εξελίσσονται όπως τα φαντάζονταν και δεν είναι λίγοι αυτοί που αποφασίζουν πως το διαζύγιο είναι η σωστότερη λύση.
Οι λόγοι ποικίλλουν και αφορούν κυρίως τη συγκρουσιακή σχέση του ζευγαριού, διαφυλικές διαφορές, αδυναμία επικοινωνίας και προβλήματα συμπεριφοράς του ενός συζύγου.
Αν το ζευγάρι δεν έχει αποκτήσει παιδιά, τότε μιλάμε για τη διάλυση μιας σχέσης η οποία αφορά δύο ανθρώπους που καλούνται να το αποδεχθούν και να συνεχίσουν χωριστά την πορεία της ζωής τους.
Στην περίπτωση όμως που το ζευγάρι έχει αποκτήσει παιδιά, ο αντίκτυπος του διαζυγίου αφορά όχι μόνο τους γονείς τους αλλά και τα ίδια.Τα παιδιά αγαπούν τη σταθερότητα. Για την ακρίβεια η σταθερότητα και η φροντίδα τους,τους προσφέρουν το ασφαλές περιβάλλον που χρειάζονται για να μεγαλώσουν σωστά.Επομένως,στις όποιες αλλαγές επηρεάζουν τη ζωή τους πρέπει να ενημερώνονται επαρκώς και με ειλικρίνεια ώστε να αποφευχθεί η ρευστότητα που τα συγχύζει και κλονίζει την εμπιστοσύνη τους.
Ανεξάρτητα από το εξελικτικό στάδιο στο οποίο βρίσκεται το παιδί, έχει την ανάγκη σαφούς και απλής ενημέρωσης για το πώς θα είναι η ζωή του μετά το διαζύγιο.Δηλαδή, καλό θα ήταν όταν αποφασισθεί οριστικά το διαζύγιο, και οι δύο γονείς μαζί να μιλήσουν στα παιδιά και να τους εξηγήσουν πως πλέον δεν θα μένουν όλοι μαζί αλλά θα συνεχίσουν να νοιάζονται και να τα αγαπούν το ίδιο, να πραγματοποιούν μαζί τις δραστηριότητες που έκαναν και παλαιότερα και ότι ο γονέας που δεν θα μένει μαζί τους θα τα βλέπει όσο συχνότερα είναι εφικτό.Θα πρέπει να καταστεί σαφές πως διαλύεται η ερωτική σχέση του ζευγαριού και όχι ολόκληρη η οικογένεια.Κατά συνέπεια, θα συνεχίσουν να υπάρχουν οι κανόνες που ίσχυαν στο σπίτι καθώς και οι δυο γονείς θα βρίσκονται σε επικοινωνία για οτιδήποτε αφορά τα παιδιά και θα είναι δίπλα τους σε όλες τις σημαντικές στιγμές της ζωής τους.Μεγάλη προσοχή απαιτείται στην τήρηση όσων συμφωνήθηκαν όπως επίσης και στην αποφυγή μομφών από τον ένα γονέα στο άλλο. Επιπλέον, θα βοηθούσε πολύ να ενημερωθούν οι συγγενείς και οι δάσκαλοι ώστε να δημιουργήσουν για το παιδί ένα υποστηρικτικό δίκτυο και όχι να συμβάλλουν στο αντίθετο. 
